θυραῖος
θυραῖος, at the door
θυρ-αῖος, α, ον, also ος, ον S. El. 313, E. Alc. 805, Plu. (ll. cc. infr.): Aeol. θύραος IG 12(2).14 (Mytil.): (θύρα):—
- at the door or just outside the door, A. Ag. 1055, S. Aj. 793; θ. οἰχνεῖν to go to the door, go out, Id. El. 313; τόνδε βλέπω θ. ἤδη Id. Tr. 595; θ. στίβος, opp. ἔναυλος, Id. Ph. 158 (lyr.); θ. ἔστω πόλεμος A. Eu. 864: metaph., θ. ἀμφὶ μηρόν round the exposed, naked thigh, S. Fr. 872 (lyr.); θ. δόξα Plu. Cat.Ma. 18; θ. ὑποψίαι Id. Aud. 2.38c.
- 2 absent, abroad, A. Ag. 1608, Ch. 115; θ. ἐλθεῖν to come from abroad, E. Ion 702 (lyr.); τοὺς δʼ ἐν θυραίοις in the public eye, opp. τοὺς μὲν ὀμμάτων ἄπο, Id. Med. 217.
- 3 from out of doors, from abroad, ἄνδρες θ. strangers, Id. Hipp. 409; θυραῖα φρονήματʼ ἀνδρῶν the thoughts of strangers, ib. 395.
- 4 = ἀλλότριος, ὄλβος θ. the luck of others, A. Ag. 837; πῆμα E. Alc. 778; χείρ Id. Ph. 848; παῖδες, i.e. adoptive, Id. Fr. 491.
- II containing a door, θ. τοῖχος entrance-wall, IG ΙΙ(2).165.6 (Delos, iii B.C.), 12 l.c.(pl.), Milet. 7.56 (Didyma).
- III θυραία, ἡ, doorway, opening, Men. 389, IG 2(2).1668.61 (pl.).
θυραῖος, α, ον [ῠ]
I qui est à la porte, c. à d.
1 qui est hors de la maison, au dehors : θυραῖον οἰχνεῖν, Soph. El. 313, aller dehors, sortir, p. opp. à ἔναυλος, Soph. Ph. 158 ||
2 qui est hors du pays, à l’étranger, absent, Eschl. Ag. 1608, etc. ; θυραῖον ἐλθεῖν, Eur. Ion 702, venir du dehors ; θυραῖος ἔστω πόλεμος (p. opp. à ἐμφύλιος) Eschl. Eum. 864, que la guerre se fasse au loin ||
3 fig. qui est au dehors, c. à d. non abrité : θ. μηρός, Soph. fr. 791, partie de la cuisse non couverte par la tunique ||
II qui est du dehors, étranger ; ἄνδρες θ. Eur. Hipp. 409, les étrangers : θυραῖα φρονήματ’ ἀνδρῶν, Eur. Hipp. 395, les pensées des étrangers ||
III p. ext. d’autrui : χείρ, Eur. Ph. 862, main étrangère ; ὄλβος, Eschl. Ag. 837, bonheur d’autrui ; d’où qu’on ne connaît que par ouï-dire, Eur. Med. 217 ||
➳ Fém. -ος, Soph. El. 313 ; Eur. Alc. 805.
Étym. θύρα.
1. bij de deur:
2. buiten, buitenshuis:
3. van buiten:
θυραῖος, auch 2 Endgn, zur Tür gehörig, außen an der Tür stehend, Aesch. Ag. 1025, draußen befindlich ; μέμνησʼ Ὀρέστου κεἰ θυραῖός ἐσθʼ ὅμως Ch. 113 ; θυραῖος ἔστω πόλεμος, außer Landes, Eum. 826 ; τὸν θυραῖον ὄλβον εἰσορῶν στένει, fremdes Glück, Ag. 811 ; μὴ δοκεῖ μʼ ἂν θυραῖον οἰχνεῖν, hinausgehen, Soph. El. 305 ; στίβος, Ggstz von ἔναυλος, Phil. 158 ; vgl. Tr. 592, 780 ; θυραῖος ἐλθὼν δόμους Eur. Ion 702 ; πρὸς ἄνδρας θυραίους Hipp. 409 ; πῆμα Alc. 781, 817 ; φρονήματα Hipp. 394 ; einzeln bei Sp.
Nach VLL ist ἡ θυραία die Türöffnung, worin keine Tür angebracht ist.
Nach VLL ist ἡ θυραία die Türöffnung, worin keine Tür angebracht ist.
θυραῖος
θῠραῖος, α, ον
θύρα
- 1at the door or just outside the door, Aesch., Soph.; θ. οἰχνεῖν to go to the door, go out, Soph.; θ. πόλεμος, opp. to civil war, Aesch.
- 2absent, abroad, Aesch.; from abroad, Eur.; ἄνδρες θυρ. strangers, other men, Eur.; θυραῖα φρονήματʼ the thoughts of strangers, Eur.
- 3= ἀλλότριος, Lat. alienus, ὄλβος θ. the luck of other men, Aesch.; πῆμα Eur.