About Report a problem

Menu

θύνω

θύνω, to rush

θύνω [ῡ], only pres. and impf., = θυνέω,
  • rush, dart along, θῦνε διὰ προμάχων Il. 5.250, etc.; πάντῃ θῦνε σὺν ἔγχεϊ 20.493; ἀνʼ ὑλῆεν ὠκὺς ἔθυνεν ὄρος AP 6.217.8 ([Simon.]): c. part., βασιλῆες θῦνον κρίνοντες they flitted to and fro ordering the ranks, Il. 2.446; μνηστῆρας ὀρίνων θῦνε κατὰ μέγαρον Od. 24.449: c. acc. cogn., θ. ἀτραπὸν ἰθεῖαν Nic. Th. 264: metaph., ἐπʼ ἄλλοτʼ ἄλλον ὥτε μέλισσα θύνει λόγον flits from one tale to another, Pi. P. 10.54 (θύνων· ὁρμῶν, Erot. is not in our text of Hp.).
    • II = θύω (B), Τρώων καὶ Ἀχαιῶν θῦνε μεσηγὺ ἱστάμενος raged, Il. 11.570; οἱ δὲ λύκοι ὣς θῦνον ib. 73; θῦνε γὰρ ἂμ πεδίον ποταμῷ πλήθοντι ἐοικώς 5.87.

Saved

Recent