Logeion | θυοδόκος

θῠο-δόκος, ον, (θύος)

receiving incense, full thereof, of the Delphic temple, E. Ion 511, 1549; ἀνακτόρων Id. Andr. 1157, cf. Hsch.

θυο·δόκος, ος, ον, qui reçoit (c. à d. où l’on offre) les sacrifices, Eur. Ion 511, etc.

Étym. θύος, δέχομαι.

θυο-δόκος -ον [δέχομαι] rookoffers ontvangend.

θυοδόκος, Rauchwerk, Weihrauch empfangend ; δόμοι, οἶκοι, vom Tempel in Delphi, Eur. Ion 510, 1549 ; ἀνάκτορα Andr. 1159.

θυοδόκος θυο-δόκος, ον θύος, δέχομαι

Menu