Κλείδημος

Κλεί·δημος, ου (ὁ) Kléidèmos, h. Arstt. Meteor. 2, 9 ; Plut. Thes. 19, etc. ||

➳ Dor. Κλείδαμος [ᾱ] Diocl. (Plut. Qu. gr. 40).

Étym. κλ. δῆμος ; cf. Δημοκλῆς.

Menu