κλεῖθρον

κλεῖθρ-ον, Ion. κλήϊθρον, Att. κλῇθρον, Dor. κλᾷθρον (v. infr.), τό, (κλείω A)

• bar for closing a door, in pl., κλῄθρων λυθέντων A. Th. 396; διοίγειν κλῇθρα S. OT 1287, cf. 1294; κλῇθρα πύλης, δόμων, Id. Ant. 1186, E. HF 1029 (lyr.); κλῇθρα χαλάσθω Ar. V. 1484; κλῄθροισι τὰ προπύλαια πακτοῦν Id. Lys. 264; διακόπτοντες ταῖς ἀξίναις τὰ κλεῖθρα X. An. 7.1.17; σιδηρᾶ κ. Pl. Ax. 371b; sg., ἀμφιδέαι . . ἀπὸ κλείθρου IG 2(2).1627.319.
• • • 2 boom of a harbour, τοῦ λιμένος τὸ κ. Aen.Tact. 11.3: usu. in pl., τὰ στόματα τῶν λιμένων φράττειν τοῖς κ. Ph. Bel. 94.42, cf. D.S. 18.64; τὰ κ. τοῦ Πειραιέως Ath. 12.535d.
    • 3 ἐπὶ θάμνοις καὶ κλείθροις fences, railings, Gal. 12.296.
  • II = κλειθρία, μεγάροιο διὰ κλήϊθρον ἔδυνεν h.Merc. 146.
  • • 2 metaph., οἱ τὰ κ. ἔχοντες (sc. τῆς Πελοποννήσου), of the Corinthians, Str. 8.6.20, cf. 9.4.15.
    • 3 entrance of the windpipe, Hp. Morb. 2.28.
    • 4 as place-name, ἐν τοῖς Κλᾴθροις in the Narrows, Mnemos. 42.332 (Argos).

κλεῖθρον, τό, ion. u. ep. κλήϊθρον, H.h. Merc. 146 u. Hippocr., Schloß, Riegel zum Verschließen (κλείω) der Tür ; διακόψαντες ταῖς ἀξίναις τὰ κλεῖθρα Xen. An. 7.1.17 ; σιδηροῖς κλείθροις Plat. Ax. 371b ; στομίοις κλεῖθρα δέχοισθε πύλαι Bass. 10 (VII.391); steht auch noch bei Wellauer Aesch. Spt. 378, κλείθρων λυθέντων ; sonst altatt. κλῇθρον, gew. im plur.; βοᾷ διοίγειν κλῇθρα Soph. O.R. 1287, vgl. 1294 ; κλῇθρʼ ἀνασπαστοῦ πύλης Ant. 1171 ; κλῇθρα πυλωμάτων, δόμων, Eur. Hipp. 808, Herc.F. 1029 ; κλῄθροισι τὰ προπύλαια πακτοῦν Ar. Lys. 264.

For Pindar, see also: κλάιθρον

κλεῖθρον κλείω

• a bar for closing a door, Hhymn.:—mostly in pl., like Lat. claustra, Trag., etc.