κλειδίον
κλειδίον, a little key
κλειδίον (on the accent v. Hdn.Gr. 1.356), τό,
- Dim. of κλείς, little key, κλειδία . . Λακωνίκʼ ἄττα, τρεῖς ἔχοντα γομφίους Ar. Th. 421, cf. Fr. 16, IG 2(2).1533.27 (iv B.C.); τὸ κ. τοῦ οἰκήματος Arist. Mir. 832b23: without dimin. sense, τὰ κ. τῶν οὐρανῶν Porph. Chr. 26.
- 2 stopcock, Hero Spir. 1.24, POxy. 2146.7 (iii A.D.).
- II = κλείς III, of the tunny, Ath. 7.315d; cf. κλιδία.
- III a kind of astringent pill, Gal. 13.87,290, Paul.Aeg. 3.40; or astringent suppository, κ. ὑπόθετον Alex.Trall. 9.3. (κλῃδ- is not found.)
κλειδίον, ου (τὸ)
I petite clef, Ar. Th. 421, etc. ; Héron Spir. p. 165, etc. ||
II p. anal.
1 partie de la gorge du thon, Ath. 315d ||
2 pastille, Gal. 13, 550, etc. ||
➳ κλειδίον (non κλῃδίον) dans une inscr. att. CIA. 2, 766, 27 (341 av. J.-C.) ; v. Meisterh. p. 28, 3.
Étym. dim. de κλείς.
κλειδίον, τό, ion. κληΐδιον, dim. von κλείς, kleines Schloß, Ar. Th. 421 u. Sp. – Auch das Schlüsselbein, clavicula. – Das Bruststück eines großen Seefisches, Ath. VII.315d.
Bei Galen. = Pille.
Bei Galen. = Pille.
κλειδίον, ου, τό,
Dim. of κλείς
- a little key, Ar.