Κονώνειος
Κονώνειος, of Conon
Κονώνειος, α, ον,
- of Conon: κονωνεία (sc. κύλιξ), cup so named, IG 11(2).287 B 133 (Delos, iii B. C.), cf. lster 38.
Κονώνειος, ος, ον, de Conon : φιάλη, κύλιξ, Ath. 478b, coupe à la Conon, sorte de vase à boire.
Étym. Κόνων.