κόπανον
κόπανον, pestle; chopper, cleaver
κόπᾰν-ον, τό, pestle, Eust. 1324.32.
- II = κοπίς, A. Ch. 860 (anap.).
κόπανον, ου (τὸ) [ᾰ] lourde épée, Eschl. Ch. 860.
Étym. κόπτω.
κόπανον, τό, die Mörserkeule, alles zum Zerstoßen Dienende, Eust. 1324.32.
Bei Aesch. Ch. 847, πεῖραι κοπάνων ἀνδροδαΐκτων, Beil oder Schwert, = κοπίς.
Bei Aesch. Ch. 847, πεῖραι κοπάνων ἀνδροδαΐκτων, Beil oder Schwert, = κοπίς.