παλεύτρια
παλ-εύτρια, ἡ,
- fem. of παλευτής, Arist. HA 613a23: as Adj., πελειάδες Ael. NA 13.17: metaph., of courtesans, φιλῳδοὶ κερμάτων π. Eub. 84.1:—also παλ-ευτρίς, ίδος, ἡ, Phot.
παλεύτρια, ας (ἡ) [ᾰλ] s.e. ὄρνις, oiseau dont on se sert comme d’appeau, Arstt. H.A. 9, 7, 8 ; fig. Eub. fr. 84 Kock.
Étym. παλεύω.
παλεύτρια, ἡ, fem. zu παλευτής, B.A. 59.6 durch ἡ ἐξαπατῶσα erklärt ; bes. der Lockvogel, VLL ; Locktauben, Arist. H.A. 9.7 ; übertr. heißen die Hetären φειδωλοὶ κερμάτων παλεύτριαι, Eubul. bei Ath. XIII.568e.