παλαχή
παλαχή, anything acquired by lot
πᾰλᾰχή, ἡ, (παλάσσω III)
- anything acquired by lot, = ἀρχή, λῆξις, μοῖρα, γενεά, Hsch.; ἐκ παλαχῆς, = ἐξ ἀρχῆς, Nic. Th. 449 (cf. Sch.ad loc.); but παλαχῆθεν· ἐκ γενεᾶς, ἐκ παλαιοῦ, Hsch.
παλαχή, ῆς (ἡ) [ᾰᾰ] ce qui est attribué par le sort, Nic. Th. 449.
Étym. παλάσσω.
παλαχή, ἡ, das Los, das durchs Los Zugefallene, die Würde, Hesych. erkl. ἀρχή, λῆξις, μοῖρα ; Nic. Th. 449, ἐκ παλαχῆς ἐπαέξεται, erkl. der Schol. ἐξ ἀρχῆς.