αἱμοπτυϊκός
αἱμοπτυϊκός, spitting blood
αἱμο-πτυϊκός, ή, όν,
- spitting blood, Charixenes ap. Gal. 13.50, Cael.Aur. TP 3.2.25, etc.
que esputa sangre Dsc.2.85.3, l.c., Vett.Val.107.13, 121.19, Cyran.l.c., Charixenes en Gal.13.50, Poet.de herb.99, Gp.12.28.1, Hippiatr.Lond.l.c.,
glos. a αἱμῶσα
αἱμο·πτυϊκός, ή, όν, qui crache le sang, Diosc. 1, 27, 82 ; Ruf. (Orib. 2, 206 B.-Dar.) ; Gal. 8, 539, 540, etc.
Étym. αἷμα, πτύω.
αἱμοπτυϊκός, Blut speiend, Medic.