αὐτοδιάκονος
αὐτοδιάκονος, serving oneself
αὐτο-διάκονος [ᾱ], ον,
- serving oneself, Str. 16.4.26.
que se sirve por sí mismo, e.d., sin esclavos, ref. a
οἱ Ναβαταῖοι
αὐτο·διάκονος, ος, ον [ᾱκ] qui se sert lui-même, qui n’a pas de serviteurs, Str. 783 ; Clém.
αὐτοδιάκονος, sich selbst bedienend, Strab., bei B.A. 466 Erkl. von αὐτολήκυθος.