αὐτόδηλος
αὐτόδηλος, self-evident
αὐτό-δηλος, ον,
- self-evident, A. Th. 848 (lyr.).
evidente por sí mismo
τάδε
αὐτό·δηλος, ος, ον, évident de soi-même, Eschl. Sept. 848.
Étym. αὐ. δῆλος.
αὐτόδηλος, von selbst deutlich, Aesch. Spt. 830.
αὐτόδηλος
- self-evident, Aesch.