αὐτοδικέω
αὐτοδικέω, to be αὐτόδικος
αὐτο-δῐκέω,
- to be αὐτόδικος, Din. Fr. 60.4, Poll. 8.24.
tener jurisdicción propia, independiente Din.Fr.66-67.2, Poll.8.24.
αὐτο·δικέω-ῶ [ῐ] avoir sa juridiction propre, Din. (Harpocr.).
Étym. αὐτόδικος.
αὐτοδικέω, sich selbst Recht sprechen, Dinarch. bei Suid. u. Harp.