αὐτόδικος
αὐτόδικος, with independent jurisdiction, with one’s own law-courts
αὐτό-δῐκος, ον,
- with independent jurisdiction, with oneʼs own courts, Th. 5.18, J. AJ 19.2.2, GDI 4985 (Gortyn).
que tiene jurisdicción independiente
junto a αὐτόνομος
πατρίς
junto a αὐτοτελής
αὐτό·δικος, ος, ον [ῐ] qui a sa juridiction propre, indépendant, Jos. A.J. 19, 2, 2 ; joint à αὐτόνομος et αὐτοτελής, Thc. 5, 18.
Étym. αὐ. δίκη.
αὐτόδικος, (δίκη), eigene Gerichtsbarkeit habend, sich selbst u. nach eigenen Gesetzen richtend, Thuc. 5.18, Schol. δίκας μὴ μετάγοντες ἐς ὑπερορίους ἀνθρώπους.
αὐτόδικος
δίκη
- with independent jurisdiction, with oneʼs own law-courts, Thuc.