αὐτομαρτυρέω

αὐτο·μαρτυρέω-ῶ (seul. prés.) [ῠ] s’attester à soi-même, DL. 9, 110 (conj. αὑτῷ μαρτυρεῖ).

Étym. αὐτός, μ.