βαθυγήρως
βαθυγήρως, in great old age, decrepit
βᾰθῠ-γήρως, ων, gen. ω,
- in great old age, S.E. M. 6.13; decrepit, AP 6.247.7 (Phil.).
muy viejo
Σωκράτης
Αἰσιόνη
βαθυ·γήρως, ως, ων, gén. ω [ᾰῠ] d’un âge avancé, Sext. M. 6, 13 ; d’où décrépit, Anth. 6, 247.
Étym. β. γῆρας.
βαθυγήρως
γῆρας
- in great old age, decrepit, Anth.