βαρυώδης
βᾰρῠ-ώδης, ες, (ὄζω)
- = βαρύοδμος, Nic. Th. 895.
de olor penetrante
ποίη
βαρυ·ώδης, ης, ες [ᾰῠ] à l’odeur désagréable, Nic. Th. 895.
Étym. β. ὄζω.
βαρυώδης, ες, stark, widrig riechend, Nic. Th. 895.