βαρύτλητος
βαρύτλητος, bearing a heavy weight
βᾰρῠ-τλητος, Dor. -τλᾱτος, ον,
- bearing heavy weight, dub. in Naumach. ap. Stob. 4.22.32; unfortunate, Ἀττικίη β. AP 7.343.
- II Pass., ill to bear, συμφορά B. 13.4; ὀδύναι APl. 16.245 (Leont.).
1 difícil de soportar, intolerable
ὀδύναι
2 cargado de desgracia
σ]υμφορὰ ... β. μολοῦσα
λαγόνες
• fig. lacerado, desconsolado
Ἀττικίη
βαρύ·τλητος, ος, ον [ᾰῠ̄]
1 pass. difficile à supporter, intolérable, A. Pl. 245 ||
2 act. qui supporte avec peine, Naumach. (Stob. Fl. 58, 5) ; Anth. 7, 343.
Étym. β. τλῆναι.
βαρύτλητος, 1) schwer zu dulden, ὀδύναι Leon.T. 13 (Plan. 245).
2) schwer duldend, Ἀττική Ep.adesp. 690 (VII.349); Naumach. Stob. fl. 58.5.
2) schwer duldend, Ἀττική Ep.adesp. 690 (VII.349); Naumach. Stob. fl. 58.5.
βαρύτλητος
- Ibearing a heavy weight, Anth.
- IIpass. ill to bear, Anth.