βαρύφρων
βαρύφρων, weighty of purpose, grave-minded
βᾰρῠ-φρων, ον, gen. ονος, (φρήν)
- heavy of mind, melancholy, gloomy, συντυχίαι Lyr.Adesp. 140.8; Αἰήτης A.R. 4.731; savage, ταῦρος Lyc. 464; cruel, δαίμων Opp. H. 4.174.
- 2 weighty of purpose, grave-minded, Theoc. 25.110.
cruel
συντυχίαι
Αἰήτης
Ἡρακλῆς
Νέμεσις
δαίμων
• salvaje
ταῦρος
θύννη
βαρύ·φρων, ων, ον, gén. ονος [ᾰ]
1 dont l’esprit est accablé, triste, ou simpl. grave, Thcr. Idyl. 25, 110 ; A. Rh. 4, 731 ||
2 au cœur dur, d’où cruel, Opp. H. 4, 174 ou sauvage, Lyc. 464.
Étym. β. φρήν.
βαρύφρων, ον, schwermütig, mißmütig, Theocr. 25.110 ; Ap.Rh. 4.731 ; Mel. 34 (XII.141) u. a.Sp.
βαρύφρων
φρήν
- weighty of purpose, grave-minded, Theocr.