βεβαιωτήρ
βεβαι-ωτήρ, ῆρος, ὁ, = sq. 2, GDI 1684 (Delph.), al.
garante legal, muy frec. en inscr. de Delfos en actas de manumisión
βεβαιωτῆρες κατὰ τοὺς νόμους τᾶς πόλιος
βεβαιωτήρ, ῆρος, ὁ, = βεβαιωτής, Inscr. Titorensis (Rhein.Mus. N.F. II.4), Bürge, den der Freigelassene stellt.