βεβαίως
βεβαίως, adv. solidement, fermement, sûrement, Eur. H.f. 1121 ; Plat. Leg. 740b ; Dém. 132, 20 ; etc. ||
Cp. βεβαιοτέρως, Isocr. 171c ; Xén. Cyr. 2, 1, 13 ; Str. 23, etc. ; ou βεβαιότερον, Thc. 1, 8,
Sup. βεβαιότατα, Thc. 6, 91.
Étym. βέβαιος.