βέβηλος
βέβηλος, allowable to be trodden, permitted to human use
- allowable to be trodden, prob. of ground (opp. ἱερός, D.H. 7.8); καὶ πῶς β. ἄλσος ἂν ῥύοιτό με; A. Supp. 509; ἢ πρὸς βεβήλοις ἢ πρὸς ἄλσεσιν θεῶν either on profane ground or . ., S. OC 10; ἔς τε τἄβατα καὶ πρὸς βέβηλα Id. Fr. 88: hence generally, permitted, καὶ βέβηλα καὶ κεκρυμμένα λόγια public, current, E. Heracl. 404; ἐν βεβήλῳ Th. 4.97; βέβηλα permitted meats, Ath. 2.65f.
- II of persons, unhallowed, = ἀμύητος, S. Fr. 154, Orph. Fr. 245; impure, E. Fr. 648; β. τε καὶ ἄγροικος Pl. Smp. 218b; β. καὶ ἀνόσια ἐνθυμήματα Ph. 2.165: c. gen., uninitiated, τελετῆς AP 9.298 (Antiphil.); ἀποδεικτικῆς μεθόδου Gal. UP 12.6. Adv. -λως Ph. 1.523.
I de cosas, lugares o abstr.
1 que se puede hollar, profano
ἄλσος
ἢ πρὸς βεβήλοις ἢ πρὸς ἄλσεσιν θεῶν
ἐν τῷ βεβήλῳ
ἐν βεβήλῳ
en un lugar profanoἐς ἱαρὰ καὶ ἐς βάβ[αλα] καὶ ἐς μιαρά
τόπος
de una de las partes del tabernáculoκατ' αὐτ μὴ ἔστω μηδὲ δίκη μηδεμία μήτε ἱρὴ μήτε βεβήλη περὶ ττων
no se emprenda contra él ninguna acción legal ni sagrada ni profana al respecto
• por extensión no consagrado
ἄρτοι
• profano, impío
μῦθοι
κενοφωνίαι
• de sacrificios ofrecidos a los ídolos
τῇ ἰδίᾳ φύσει λιτὰ ὄντα, τῇ ἐπικλήσει τῶν δαιμόνων βέβηλα γίνεται
ἄπαγε βεβήλων καὶ ἀνοσίων ἐνθυμημάτων
2 que no es propio de iniciados, que es para profanos
βέβηλα καὶ κεκρυμμένα λόγια παλαιά
II ref. pers.
1 no iniciado, profano
πόδες
βεβήλοισι δὲ οὐ θέμις, πρὶν ἢ τελεσθῶσιν ὀργίοισιν ἐπιστήμης op. ἱεροῖσιν ἀνθρώποισι
οὐ γὰρ θέμις βέβηλον ἅπτεσθαι δόμων
εἴ τις ἄλλος ἐστὶν β. τε καὶ ἄγροικος, πύλας πάνυ μεγάλας τοῖς ὠσὶν ἐπίθεσθε
θ]ύρας γὰρ ἐπιθέ[σθαι κελ]εύσας τοὺς [βεβήλους
• c. gen. no iniciado en
τελετῆς
ἀποδεικτικῆς μεθόδου
2 no sagrado en el pitagorismo
«ἶσον καὶ κυάμων τρώγειν κεφαλῶν τε» οὐ «τοκήων» μόνον, ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων βεβήλων
• en lit. judeo-crist. impío, profano
unido a ἀνόσιος
β. γινόμενος καταλείπει ἁγιασμόν
3 impuro
unido a πόρνος
III adv. -ως de forma profana
β. ὁρᾷ
IV neutr., usado como interj. βέβηλον trad. del hebr. halylah, ¡líbrenos Dios! Aq.1Re.20.2, 22.15.
•Forma red. formada sobre un tema bā de la r. *gu̯H2- de βαίνω, etc.; el ciren. βάβαλος presenta una r. dif.
1. van zaken
a. niet gewijd, (d.w.z.) vrij toegankelijk, vrij te betreden:
b. niet gewijd, profaan:
2. van pers. oningewijd, profaan, onrein:
Strong 952
1. permitted to be trodden, accessible (v. DCG, ii, 422b); hence,
2. (opp. to ἱερός) unhallowed, profane: of things, I Ti 4:7 6:20, II Ti 2:16; of men, I Ti 1:9, He 12:16 (cf. κοινός; Cremer, 140).†
- Iallowable to be trodden, permitted to human use, Lat. profanus, Soph., Eur.; ἐν βεβήλωι Thuc.
- IIof persons, unhallowed, impure, Thuc., Plat.: c. gen. uninitiated in rites, Anth.