βιαστικός
βιαστικός, forcible, violent
βῐασ-τικός, ή, όν,
- forcible, violent, νόμος Pl. Lg. 921e, Arist. MA 703a22: Comp., ἀνάγκη Ph. 2.395: Sup., φίλτρον ib. 28; cogent, τὸ β. [τοῦ λογικοῦ] Jul. Or. 7.216a. Adv. -κῶς violently, EM 197.11: of a forced construction, Sch. Philostr. Her. p.484 B.: Comp. -ώτερον, ἐπιτάττειν S.E. M. 6.7: also, cogently, ἀποδείκνυται Gal. 5.480.
I
1 fuerte, potente
φίλτρον
• que ejerce presión
ἡ τοῦ πνεύματος φύσις
en el cuerpo
2 violento
τὸ ... μαχητικόν
op. πιθανός
• neutr. como adv.
βιαστικώτερον ἐπιτάττειν
3 forzoso, imperativo
(νόμος) συμβουλευτικός, οὐ β.
ley consultiva, no de obligado cumplimientoἀνάγκη
• subst.
τὸ βιαστικόν (τοῦ λογικοῦ)
el carácter imperativo, la fuerza de la lógica
II adv. -ῶς
1 forzosa, imperiosamente por su rigor lógico
ἀποδείκνυται
2 violentamente, EM 197.11G.
βιαστικός, ή, όν :
1 qui contraint, coactif, Plat. Leg. 921e ; Arstt. Mot. an. 10, 4 ||
2 violent, Phil. 2, 28, 31 ; 211, 14 ||
Cp. -ώτερος, Sext. 357.
Sup. -ώτατος, Phil. ll. cc.
Étym. βιάζω.
βιαστικός, mit Gewalt zwingend, Plat. Legg. XI.921e.