Logeion | βιοδότης

βῐο-δότης, ου, ὁ,

dador de vida θεός Pl.Lg.921a, ref. a Asclepio IUrb.Rom.l.c., a Apolo AP l.c.

βιο·δότης, ου (ὁ) qui donne la vie, Plat. Leg. 921a.

Étym. βίος, δίδωμι.

βιοδότης -ου, ὁ [βίος, δίδωμι] gever van levensonderhoud.

βιοδότης, θεός, Leben gebend, Plat. Legg. XI.921a.

βιοδότης

Menu