βιοθάνατος
βῐο-θάνᾰτος [θᾰ],
- = βιαιοθάνατος, PMag.Par. 1.1950.
1 muerto violentamente, que vaga como alma en pena
2 destinado a muerte violenta
Σελήνη ... βιοθανάτους ποιεῖ
1 muerto violentamente, que vaga como alma en pena
2 destinado a muerte violenta
Σελήνη ... βιοθανάτους ποιεῖ