βιοφειδής
βιοφειδής, penurious
βῐο-φειδής, ές,
- penurious, AP 6.251 (Phil.).
que ahorra alimento
λύχνου σέλας ἐκ βιοφειδοῦς ὄλπης
brillo de una luz procedente de un recipiente que contiene escaso aceite
βιο·φειδής, ής, ές, qui ménage ses ressources, économe, Anth. 6, 251.
Étym. βίος, φείδομαι.
βιοφειδής, ὄλπη, Lebensunterhalt sparend, Philip. 11 (VI.251).
βιοφειδής
φείδομαι
- penurious, Anth.