βιοτή
βιοτή, a living, sustenance
- = βίοτος, βίος, Od. 4.565, Phoc. 10; ἑκατονταετὴς β. Pi. P. 4.282: Trag. in lyr., A. Pers. 853, S. Ph. 690, E. Andr. 785; rare in Prose, Hdt. 7.47, Democr. 200, 297, X. Cyr. 7.2.27, Ael. NA 2.23: metaph. of foods, τὰ ἀσθενέστερα σιτία ὀλιγοχρόνιον β. ἔχει Hp. Epid. 6.5.14.
- II living, sustenance, S. Ph. 164, 1159, Ar. V. 1452 (lyr.).
I en rel. c. los medios econ.
1 poder nutritivo
τὰ ἀσθενέστατα σιτία ὀλιγοχρόνιον βιοτὴν ἔχει
los alimentos más ligeros tienen un poder nutritivo de menor duración
2 medios de vida, sustento
δίζεσθαι βιοτήν
ἀρκεῖ μετρία β. μοι σώφρονος τραπέζης
εὑρήμασι πρὸς βιοτάν
3 modo de vida, vida
ῥηΐστη β. πέλει ἀνθρώποισιν
en el Elisioβιοῦσιν οὐ τερπόμενοι βιοτῇ
de los avaros
II indep. de los medios econ.
1 tiempo de la vida, vida
ἑκατονταέτης
τέρμα βιοτῆς
τὸ λειπόμενον βιοτᾶς
2 vida identificada c. el suj. vida personal, vida humana
φυᾷ δ' ἕκαστος διαφέρομεν βιοτὰν λαχόντες ὁ μὲν τά, τὰ δ' ἄλλοι
πανδάκρυτος
ὦ δυστάνου, μᾶτερ, βιοτᾶς
1. leven.
2. levensonderhoud.
ἡ
[βίος.]
=βίος. Od. 4.565.
- I= βίοτος, βίος, Od., Attic Poets.
- IIa living, sustenance, Soph., Ar.