βιοτήσιος
βιοτήσιος, supporting life
βῐοτ-ήσιος, ον,
- supporting life, ὦνος A.R. 2.1006; ναυτιλίη β. voyage of life, AP 9.208; ἴχνος ὅπου λήγει β. Benndorf-Niemann Reisen in Lykien u. Karien p.79.
1 procurador de comida, sustentador
ὦνον ἀμείβονται βιοτήσιον
intercambian mercancía por comida de pueblos no agricultores
2 vital, de (la) vida
ναυτιλίη
ἴχνος ὅπου λήγει βιοτήσιον
dónde acaba la huella de la existenciaὕδωρ
κυμάτων φυγόντες βιοτησίων
huyendo de las olas de la vida
βιοτήσιος, ος, ον, qui entretient la vie, qui fait vivre, A. Rh. 2, 1006 ; Nonn. Jo. 48, 20, etc. ; Anth. 9, 208.
Étym. βίοτος.
βιοτήσιος, lebenerhaltend, ὦνος Ap.Rh. 2.1005 ; ναυτιλία Ep.adesp. 575 (IX.208); öfter Nonn.