βιοτεία
βιοτεία, a way of life
βῐοτεία, ἡ,
- way of life, X. Oec. 6.10, Plb. 6.7.5.
1 sustento, mantenimiento, POxy.3491.12 (II d.C.).
2 modo de vida
βιοτεία, ας (ἡ) moyens d’existence, Xén. Œc. 6, 10 ; Pol. 6, 7, 5.
Étym. βιοτεύω.
βιοτεία, ἡ, Lebensart, Xen. Oec. 6.5 ; Pol. 6.7.5.
βιοτεία
βιοτή
- a way of life, Xen.