βριμώδης
βριμώδης, grim, stern
βρῑμ-ώδης, ες,
- grim, stern, dub. in Herm. ap. Stob. 1.49.45 (Comp.).
colérico
βριμώδης, ης, ες [ῑ] grondant, terrible, Herm. (Stob. Ecl. 1, 986).
Étym. βρίμη, -ωδης.
βριμώδης, [ῑ], ες, wild, zornig, Hermes Stob. ecl. I p. 986.