βριμηδόν
adv. lastimosamente, con gemidos
ἀχνυμένης β. ἀπὸ φρενός
βριμηδόν [ῑ] adv. avec un grondement de colère, Nonn. Jo. 11, 38.
Étym. βριμάομαι, -δον.
βριμηδόν, [ῑ], wutschnaubend, Nonn.
adv. lastimosamente, con gemidos
ἀχνυμένης β. ἀπὸ φρενός