γέλγις
γέλγις, a clove of garlic
γέλγις, ἡ, gen. γέλγιθος, also γέλγιος and -ιδος (in codd. freq. with false accent γελγίς, γελγίθος, etc., but cf. Hdn.Gr. 1.87): pl. γέλγεις Thphr. HP 7.4.11, CP 1.4.5:—
- head of garlic, and in pl., the cloves which compose it, ἡ γέλγις διαιρεῖται εἰς τὰς γέλγεις Id. HP 7.4.12, cf. Hp. Nat.Mul. 77; πότιμοι γέλγῑθες AP 6.232 (Crin.).
1 sg. y plu. cabeza de ajo Thphr.HP 7.4.12, Hdn.Gr.1.87, Hsch., Phot.
2 plu. dientes de ajo
γέλγιθας ἑψεῖν
πότιμοι γέλγιθες
ἡ γ. διαιρεῖται εἰς τὰς γέλγεις
la cabeza de ajo se divide en dientes
•Forma c. red. expresiva *γελ-γλις de *gel-/gl- ‘redondo’, ‘hinchado’, cf. lat. galla ‘bugalla’, ai. gula- ‘bola’, etc.
γέλγις, ιδος ou mieux -ιθος (ἡ) [ῑ] Anth. 6, 232, ou γελγίς, ίδος (ἡ) Th. C.P. 6, 10, 7, gousse d’ail ||
➳ Acc. pl. τὰς γέλγεις, Th. C.P. 1, 4, 5.
γέλγις
- a clove of garlic, Anth.