γελοιάζω
γελοιάζω, jest
γελοι-άζω, only pres.,
- jest, LXX Ge. 19.14, Aristarch. ap. Ath. 2.39e, Plu. Apophth. Lac. 2.231c, Arr. Epict. 3.16.4, Jul. Caes. 306b, Procop. Arc. 9.
bromear
ἔδοξεν δὲ γελοιάζειν ἐναντίον τῶν γαμβρῶν αὐτοῦ
σκώπτειν καὶ γ.
γελοιάζω (seul. prés.) plaisanter, faire le bouffon, Aristarq. (Ath. 39e) ; Plut. M. 231c ; Spt. Gen. 19, 14.
Étym. γέλοιος.
γελοιάζω, lächerliche Dinge sagen, Spaß machen, καὶ σκώπτειν Aristarch. bei Ath. II.39e ; Plut. u. a.Sp.; nach Möris hellenistische Form.