γελάσιμος
γελάσιμος, laughable
γελᾰσ-ιμος, ον,
- laughable, Stratt. 72, Luc. Somn. 5: less correct than γέλοιος, Phryn. 206.
risible, ridículo s. cont., Strat.83,
γελάσιμα καὶ μειρακιώδη τὰ εἰρημένα
γελάσιμον μὴ λέγε, ἀλλὰ γελοῖον
γελάσιμος, ος, ον [ᾰῐ] risible, ridicule, Luc. Somn. 5 ; Stratt. (Phryn. gr. 226 ; sel. Phryn. forme non attique).
Étym. γελάω.
γελάσιμος, ον, lächerlich, Luc. somn. 5 u. Sp., als unattisch getadelt, Phryn. 226, aus Strattis angef.