γελίκη
γελίκη, vello
γελίκη· ἕλιξ, Hsch. γέλιν· ὀρκιᾶν (leg. ὁρμιάν), Id. γέλινθοι· ἐρέβινθοι, Id. γέλλαι· τῖλαι (cf. Lat. vello), Id. γελλίζειν· γαργαλίζειν, Id. γελλίξαι (Aeol. for ϝειλίξαι) · συνειλῆσαι, Id. (In the above lemmata, exc. γελλίζειν, γ stands for ϝ.)
ἕλιξ