γέντο
γέντο, he grasped
γέντο,
- he grasped, = ἔλαβεν, 3 sg. of Verb found only in this form, Il. 8.43, al. (Cf. ἀπόγεμε· ἄφελκε, and ὕγγεμος· συλλαβή (Cypr.), Hsch.)
- II shortd. form for ἐγένετο, v. γίγνομαι.
cogió, agarró
γ. δ' ἱμάσθλην χρυσείην εὔτυκτον
•Quizá rel.
1 γέντο, v. γίγνομαι, fin.
2 γέντο, 3 sg. ao. d’un verbe inus. il prit, il saisit, acc. Il. 8, 43 ; 13, 25, 241 ; 18, 476, 477.
Étym. de *γέμ-σ-το, ao. sigmatique, ou *γέμτο, p.-ê. de la R. indo-europ. *gem-, prendre, saisir.
2. γέντο ep. indic. aor. (of imperf.) med. 3 sing. hij nam, hij pakte.
γέντο ², für ἐγένετο, von γίγνομαι.
γέντο, er faßte, dor. oder äol. aus ἕλετο, ἕλτο gebildet, vgl. κέλετο κέντο, Alcman bei Eust. Il. 9.363 p. 756.32 ἕλετο ἕντο, καὶ Δωρικῶς γέντο, κέλετο κέντο παρὰ Ἀλκμᾶνι (Bergk L. G. ed. 2 p. 659). Hom. hat γέντο fünfmal, γέντο δʼ ἱμάσθλην Versende Il. 8.43, 13.25 ; γέντο δὲ δοῦρε Versende, Il. 13.241 ; γέντο δὲ χειρί | ῥαιστῆρα κρατερήν Il. 18.476 ; γέντο πυράγρην Versende Il. 18.477. Scholl. Aristonic. Il. 8.43 ἡ διπλῆ – · καὶ ὅτι τὸ γέντο ἐκ τῶν συμφραζομένων νοεῖται τεταγμένον ἀντὶ τοῦ ἔλαβεν.
γέντο
3 sing. aor.
To seize or grasp: ἱμάσθλην Il. 8.43 = Il. 13.25. Cf. Il. 13.241, Il. 18.476, 477.
γέντο , defective aor. 3 sing: grasped. (Il.)
γέντο
- Ihe grasped, = ἔλαβεν, found only in this form, Il.:—said to be Aeolic for ἕλετο (ϝέλετο) like ἦνθον for ἦλθον.
- IIsyncop. for ἐγένετο, v. γίγνομαι.