γεντιανή
γεντιανή, gentian
γεντιᾱνή, ἡ,
- gentian, Hp. Ep. 19, Dsc. 3.3. [-ᾱνή Damocr. ap. Gal. 13.822, 14.97, but -ᾰνή ib. 14.123.]
1 genciana Damocr. en Gal.13.822, 14.97, 123, Dsc.3.3, Ruf.Interrog.10, Hsch.
2 otro n. del regaliz Dsc.3.5.
3 otro n. de la centaurea Dsc.3.6.
γεντιανή, ῆς (ἡ) gentiane, plante, Diosc. 3, 3 ||
➳ [ᾱ] Damocr. (Gal. 13, 789, 894, 900, 926), mais [ᾰ] ibid. 902.
γεντιανή, ἡ, Enzian, Diosc.