γέντα
γέντα, τά,
- = ἔντερα, Call. Fr. 309, Nic. Al. 62, 557; = κρέα, σπλάγχνα, Hsch.
carne, vísceras de animales
γ. βοῶν μέλδοντες
γέντα σύος
• palabra trac. según los lexicógrafos antiguos, Ael.Dion.
•Algunos lo rel. het. genzu ‘entrañas’ de un a. *gemsu deriv. neutr. en -u de un *gem(s)-.
γέντα, ων (τὰ) c. ἔντερα, Call. fr. 309 ; Nic. Al. 62, 569.
γέντα, τά (nach Eust. thrakisch, vgl. ἔντος), Eingeweide, Fleisch, Call. frg. 409 ; Nic. Al. 62, 569 ; VLL σπλάγχνα.