γεννάδας
γεννάδας, noble
γενν-άδας [νᾰ], ου, ὁ, (Dor. word)
- noble, generous, χρηστὸς καὶ γ. Ar. Ra. 179; γ. καὶ πρᾷος Pl. Phdr. 243c, cf. Arist. EN 1100b32; highly bred, ἐπὶ τῶν γενναδῶν ἵππων Polem.Phgn. 78; notable, c. inf., Luc. Hist.Conscr. 33.
1 noble, gallardo
χρηστὸς εἶ καὶ γ.
γ. καὶ πρᾷος τὸ ἦθος
σύμβιος
Σαμψὼν γοῦν τὸν γεννάδαν
• irón. y despect. presuntuoso
ὁ γ. οὗτος
ὁ γ.
de un hereje
• de caballos pura sangre
ἐπὶ τῶν γεννάδων ἵππων
2 c. inf. valioso, bueno para
οὐκ ἀνατρέψαι μόνον ... γ. ὤν
γεννάδας [ᾰᾱ] adj. m. (v. ci-dessous) de noble race ; p. suite, de sentiments nobles, généreux, joint à χρηστός, Ar. Ran. 179 ; à πρᾷος τὸ ἦθος, Plat. Phædr. 243c ; à μεγαλόψυχος, Arstt. Nic. 1, 10, 12 ||
➳ Seul. nom. sg. voc. sg. et voc. plur. Luc. Cal. 20 ; postér. gén. pl. γενναδῶν, Polém. Physiogn. p. 304 (γέννα ; cf. γενναῖος).
1. heer:
2. als adj. nobel; vooraanstaand:
γεννάδας, ὁ (nom. u. voc., acc. Luc. conscr. hist. 9), edel von Geburt, Ar. Ran. 179 ; γ. τὸ ἦθος, edel von Charakter, Plat. Phaedr. 243c ; Arist. Eth. 1.10.12 ; vgl. Luc. Calumn. 20 u. a.Sp.
γεννάδας
from γέννα
- noble, Lat. generosus, Ar., Plat.