γευστικός
γευστικός, of or for taste
γευσ-τικός, ή, όν,
- of or for taste, γ. αἰσθητήριον the seat of the sense of taste, Arist. de An. 422b5; αἴσθησις D.H. Comp. 12; δύναμις Alex.Aphr. Pr. 2.60; τὸ γ. Plu. Bruta anim. 2.990a. Adv. -κῶς Sch. Ven. Il. 5.661.
1 del gusto, gustativo
αἰσθητήριον
δύναμις
πνεῦμα
• subst. τὸ γ. el órgano gustativo Plu.2.990a.
2 adv. -ῶς:
τοῦ αἵματος γ. ἔχουσα
teniendo deseo de sangre
γευστικός, ή, όν, apte à goûter ; τὸ γ. αἰσθητήριον, Arstt. An. 2, 10, 5 ; ou ἡ γ. δύναμις, A. Aphr. le sens du goût.
Étym. γεύω.
γευστικός, zum Kosten gehörig, kostend, αἰσθητήρια Arist. anim. 3.10 ; Sp. αἴσθησις, auch δύναμις, Schmeckorgan, -vermögen.
• Adv., γευστικῶς ἔχειν Schol. Il. 5.661.
• Adv., γευστικῶς ἔχειν Schol. Il. 5.661.