γεωπείνης
γεωπείνης, poor in land
γεωπείνης, ου, ὁ,
- poor in land, Hdt. 2.6, 8.111, Aristid. 1.191 J.
pobre en tierras
ὅσοι μὲν γὰρ γεωπεῖναί εἰσι ἀνθρώπων
γεω·πείνης, ου, adj. m. pauvre en terres, Hdt. 2, 6 ; 8, 111 ; Arstd. t. 1, 191.
Étym. γῆ, πένομαι.
γεωπείνης, ὁ, arm an Grundstücken, Her. 2.6, 8.111 ; Aristid.
γεωπείνης
γῆ, πένης
- poor in land, Hdt.