γεωργήσιμος
γεωργήσιμος, tilled
γεωργ-ήσιμος, ον,
- tilled or fit for tillage, Arist. Pr. 924a22, Str. 16.4.18, Plb. 1.56.4.
apto para ser cultivado
νῆσος
τόπος
χώρα
• subst. terreno cultivable
ἐν γεωργησίμῳ
γεω[ργήσι]μον καὶ τὸ μεταλλεύσιμον
γεωργήσιμος, ος, ον, propre à être cultivé, Arstt. Probl. 20, 12, 4 ; Pol. 1, 6, 4 ; 1, 56, 4.
Étym. γεωργέω.
γεωργήσιμος, bestellbar, Arist. Probl. 20.12 ; τόπος, χώρα, Pol. 1.6, 56.