γεωπονέω
γεωπονέω, to till the ground
γεωπον-έω,
- till the ground, Ph. 1.212; γᾱπ- E. Rh. 75; γεη- Heph.Astr. 2.28 [2.242].
cultivar la tierra c. ac. int.
ἀρούρας ... γαπονεῖν
γεωπονεῖ καὶ φυτεύει παραδείσους
ἐγεωπόνησε τὰς ἀπαρχάς
• fig.
τοῦ γηπονοῦντος τὴν Ἐκκλησίαν
• abs. Ph.1.212, 450, Aesop.38, Heph.Astr.2.30.1, Cyr.Al.M.71.577D
• c. giro prep.
τοὺς ἐν ἀγροῖς γεωπονοῦντας
γεωπονέω-ῶ, travailler à la terre, Phil. 2, 457, 16, etc.
Étym. γεωπόνος ; cf. *γηπονέω.
γεωπονέω, das Land bearbeiten, bebauen, Philo.
γεωπονέω
from γεωπόνος
- to till the ground; γᾱπονεῖν Eur.