γηγενέτης
γηγενέτης, earth-born
γηγεν-έτης, ου, ὁ,
- = sq., ἄργυρος Tim. Fr. 26; γίγας E. Ph. 128 (lyr.).
nacido de la tierra
ἄργυρος
γίγας
δόμος
γη·γενέτης, ου (ὁ) c. le suiv. Eur. Ph. 130 ; Ion 1465 ||
➳ Dor. acc. sg. γηγενέταν, Timoth. (Plut. M. 177b).
γηγενέτης, ὁ, = γηγενής, Eur. Phoen. 130, Ion 1465.