γνωμοτυπικός
γνωμοτυπικός, clever at coining maxims
γνωμο-τῠπικός, ή, όν,
- clever at coining maxims, Ar. Eq. 1379.
1 hábil acuñador de sentencias
συνερτικὸς γάρ ἐστι καὶ περαντικός, καὶ γ. καὶ ... κρουστικός
de un sofista
2 adv. -ῶς sentenciosamente Sud.
γνωμοτυπικός, ή, όν [ῠ] prompt ou habile à forger des sentences, Ar. Eq. 1379.
Étym. γνωμοτύπος.
γνωμοτυπικός, komisch für γνωμολογικός, Ar. Eq. 1376.
γνωμοτυπικός
- clever at coining maxims, Ar.