γνωμοτύπος
γνωμοτύπος, maxim-coining, sententious
γνωμο-τύπος [ῠ], ον, (τύπτω)
- maxim-coining, sententious, Ar. Ra. 877, Nu. 952 (lyr.); γ. μάλιστα οἱ ἀγροῖκοι Arist. Rh. 1395a7.
acuñador de máximas, sentencioso
ἄνδρες
μέριμναι
οἱ γὰρ ἀγροῖκοι μάλιστα γνωμοτύποι εἰσί
γνωμο·τύπος, ος, ον [ῠ] qui forge des sentences, sentencieux, Ar. Ran. 877, Nub. 950 ; Arstt. Rhet. 2, 21, 9.
Étym. γνώμη, τύπτω.
γνωμοτύπος, Denksprüche prägend ; ἄνδρες Ar. Ran. 876 ; μέριμναι Nub. 940 ; vgl. Arist. rhet. 2.21.
γνωμοτύπος
τύπτω
- maxim-coining, sententious, Ar.