γραμματίδιον
γραμμᾰτ-ίδιον, v. γραμματείδιον.
γραμματίδιον, ου (τὸ) [μᾰῐδ] c. γραμματείδιον, Ant. 135, 32 ; Plut. Artax. 22 ; Ath. 49d, etc.
γραμματίδιον, τό, dim. von γραμμάτιον, Täfelchen, Schriftchen, Ath. II.49d ; auch = γραμματεῖον, Dokument, Antiph. 5.54 ; Dem. u. Sp., wie Plut. Artax. 22.