γραμματιστικός
relativo a la enseñanza de los fundamentos gramaticales subst. ἡ γ. gramática como conocimiento elemental de las letras
(γραμματική) ἣν παρατρέποντές τινες γραμματιστικὴν καλοῦσιν
ἡ τῶν ... γραμμάτων εἴδησις, ... ἣν συνήθως γραμματιστικὴν καλοῦμεν
εἴτε οὖν μουσικήν τις εἴτε γραμματιστικὴν ... ἀποδιδοῖτο
τὰ γραμματιστικά
γραμματιστικός, ή, όν [μᾰῐκ] qui concerne les éléments de la grammaire, Thém. 23, p. 297d ; ἡ γρ. Phil. 1, 540 ; Sext. P. 1, 44, l’art d’enseigner les éléments de la grammaire.
Étym. γραμματιστής.
γραμματιστικός, grammatisch, Themist. 23 p. 297d ; ἡ γρ., die Grammatik, Sext.Emp.