γυναικονομέω
γυναικονομέω, to be a γυναικονόμος
γῠναικο-νομέω,
- to be a γυναικονόμος, BCH 47.376 (Notium), Artem. 2.31.
desempeñar el cargo de ginecónomo o vigilante de la conducta de las mujeres, IIl.63.13 (II/I a.C.), ICr.4.252.2 (Gortina I a.C.), SEG 4.569 (Notio), Artem.2.31.
γυναικονομέω-ῶ [ῠ] (seul. inf. prés.) être γυναικονόμος, Artém. 2, 30.
γυναικονομέω, ein γυναικονόμος sein, Artemidor. 2.30.